'

Naast de 'dag van de uitvaart' nog een 'kijkje in mijn keuken' als uitvaartbegeleidster.

Iedere uitvaart mag anders, want elk mens is anders. Hieronder beschrijf ik kort twee uitvaarten.

Gelukkig waren in beide gevallen de wensen van de overledene duidelijk. Én daarbij wilden beide families er alles aan doen deze wensen te honoreren.

De ene uitvaart mocht kleur hebben. Op een plaatselijke horeca-locatie werden herinneringen opgehaald tijdens verschillende toespraken. Het officiële gedeelte werd afgesloten met het favoriete jazznummer van de overledene. Met een groot aantal familie en vrienden werd er getoost op het leven en genoot men van een borrelhapje. Aan het eind vertrok ik met de rouwauto (en chauffeur) naar het crematorium. De volgende dag was er een stille crematie en was ik bij de invoer.

De andere uitvaart was sober en ingetogen. De opbaring vond thuis plaats. Familie en bekenden kwamen in kleine aantallen in de loop van de dagen langs. Ze dronken een kop koffie of een glaasje wijn en spraken over de overledene. Vanuit huis reden we naar de plaatselijke begraafplaats. De overledene vertrok samen met één van de kinderen in diens eigen auto. Bij het graf werden woorden van dank uitgesproken en alle aanwezigen lieten een roos achter op de kist. Gezamenlijk nuttigde het gezelschap een lunch op een rustige locatie in het bos.

Beide uitvaarten hadden hun eigen charme, want het verliep niet zoals het geacht werd, maar zoals het gewenst was.

Mijn manier van werken is steeds: luisteren, vervolgens meedenken en suggesties doen. De familie bepaalt de uiteindelijke keuzes. Ik regel en zorg voor de juiste uitvoering. Zo wordt het hún afscheid en krijgen zij ruimte voor hun gevoel.